Jak przeżywasz swoje życie? Czy jesteś szczęśliwy/-a?

Niestety,nie.
Przyjmuję to życie z wszystkim krzyżami jakie niesie na poszczególnych etapach jako karę.Nie wiem za co,nie rozumiem i już nie próbuję zrozumieć.Gdy byłam młodsza,miałam jeszcze nadzieję,że pewnego dnia życie uśmiechnie się do mnie.
Ale życie "zadrwiło sobie". Pozory świadczą inaczej i pewnie nikt się nie domyśla przez jakie przeszłam piekło i jak bardzo cierpię teraz.
Czasem brak mi już sił i motywacji do modlitwy.
Boję się, że kiedyś Bóg rozliczy mnie z tego braku pokory
i cierpliwości. Człowiek tak już ma,zyję tu i teraz i gdyby chociaż jeden etap w życiu był szczęśliwy,gdyby mieć wspomnienia miłe,radosne.
Ale mam tylko smutne wspomnienia, a każdy następny dzień jest gorszy od poprzedniego. Przybywa chorób, leczenie w tym kraju -jesli ktoś miał do czynienia z tak zwaną służbą zdrowia, to wie jak wygląda.
Właściwie jest to już ukryta eutanazja,skoro lekarz nie chce leczyć,nie ma diagnostyki, albo zleca leki tak drogie,że nie można ich wykupić.Ale to juz inny temat.

Podsumowując; ja uważam że takie życie jak moje nie ma sensu,jednak pewnie Pan Bóg miał w tym jakiś cel, tylko nie odczytałam tego zadania. Modlę się o to.
O ileż łatwiej byłoby znosić cierpienia, w imię "czegoś ".

Tak po ludzku i sama z siebie, gdybym miała odpowiedzieć na to pytanie to pewnie w pierwszym odruchu powiedziałabym, że moje życie nie jest sensowne, bo nie wygląda tak jakbym chciała, aby wyglądało... Jednak kiedy głębiej się nad tym zastanawiam to dochodzę do wniosku, że to moje myślenie o bezsensowności mojego życia jest nieuzasadnione. Pan Bóg powołał mnie do życia, więc to powinno stanowić najgłębszy sens mojego istnienia, mojego życia. Trzeba tylko chcieć to dostrzec i przyjąć. Tylko, albo aż...

zgadzam sie z toba Sabino.Moje zycie kiedys mialo inny wyglad, wydawalo mi sie ze widze w tym wszystkim sens .teraz musze zobaczyc jak to jest bezsensu,bo czegobym sie nie dotknela to wszystko psuje, nie potrafie tez wykrzesis w sobie odrobiny milosci czyli podstawowej rzeczy ktora by dawala mi radosc i zebym widziala choc troche swiatla.Pomalu odchodze od kosciola troche wbrew sobie,sciaga mnie moja grzesznosc,nie potrafie sie przeciwstawc tym ktorzy namawiaja mni do zlego bo juz nie wiem gdzie prawda, czuje jakby juz nawet Bog nie mogl nie chcial nic z tym zrobic ...a ja juz niemam sil by cokolwiek robic bo przecierz wszystko psuje

Trzeba przyznać, że życie nasze nie jest łatwe, ale nie można tracić nadziei. Z Waszych wypowiedzi wypływa dużo pesymizmu, a przecież wiadomo, że sami sobie nie poradzimy z naszymi problemami i trudnościami. Nie mamy wyjścia, musimy zdać się na Pana Boga - naszego ukochanego Ojca, który jest w stanie zapewnić wszystko, czego potrzebujemy. Trzeba Mu tylko zaufać.
Więc jeśli nie jesteście szczęśliwe w swoim życiu, to spróbujcie zaufać Bogu, który nas kocha bezgranicznie i tylko otwierając swoje serce na Jego obecność i miłość jesteśmy w stanie doświadczyć prawdziwego szczęścia. Szczęściem jest być blisko Ojca, który nas kocha. Tylko Jezus Chrystus jest w stanie nam pomóc, ponieważ oddał za nas życie, abyśmy byli blisko Boga.

Witam Zgadzam się z ojcem ze powyzsze wypowiedzi sa pesymistyczne ale wcale mnie to nie dziwi, poniewaz kazdemu z nas wydaje sie ze jestesmi wyjatkowymi i szukamy wyjatkowego sensu zycia.
Niestety a raczej stety sprawa jest o wiele prostsza. Bog nie wymaga od nas wiele. Wedlug wiary katolickiej naszym celem jest to co bedzie po smierci czyli zycie wieczne. Żeby tego dokonac w wielkim uproszczeniu musimy poprostu kochać. MIŁOŚĆ jest naszym ziemskim sensem zycia - ona daje zycie, energie i sens. Aż i tylko tyle. MIŁOŚĆ. Miłość do ludzi jak i do wszystkich zyjatek na swiecie ktore Bóg stworzyl.

Jako ciekawostkę dodam że jest to zadanie, cel i sens zycia zarazem postawione wszystkim wiernym we wszystkich religiach świata (pomijając extermalne sekty).

Jestem chrzescijanem ale moja wiara jest bardzo bardzo bardzo ... slaba, mimo to nie mam watpliwosci ze moim celem zycia jest milosc i jej przekazywanie i okazywanie innym. Tylko ona trzyma nadal ten swiat w calosci.

Jak nie wiesz co robic to zrob cos dla swiata i kochaj

Pozdrawiam.
Marcin